KOSZYKÓWKA
W przeciwieństwie do innych dziedzin sportowych koszykówka jest najłatwiejszym sportem do fotografowania. Przede wszystkim znajdujesz się pod dachem i w ciepłym pomieszczeniu. Poza tym przeważnie siedzisz w towarzystwie kolegów i jeżeli hałas pozwoli możesz komentować na gorąco to co się dzieje na parkiecie. Jeżeli pierwszy raz przyszedłeś na mecz jako fotograf postaraj się o akredytację, ułatwi ci poruszanie się po hali, jeżeli nie wiesz jak się zachować, gdzie zająć pozycję, poobserwuj innych fotografów i weź z nich przykład, na drugim meczu będziesz się czuł jak stary wyjadacz. Obszar na którym toczy się pojedynek jest niewielki ok.35 na 20 metrów i na nim umieszczone są kosze w okolicach których dzieją się najciekawsze akcje. Koszykówka to gra z limitowaną ilością rzutów. Możesz fotografować wyskoki, rzuty, podania, bloki, driblingi, obronę.
Wiedz, że najciekawsze zagrywki zdarzają się zazwyczaj blisko kosza więc ustawiasz ostrość na kosz i czekasz aż akcje sama do ciebie przyjdzie. Sposoby ustawiania ostrości będą się różniły w zależności od miejsca które zajmujesz. Miejsce też przeważnie jest ustalone przez organizatora i niewiele masz do gadania w tej sprawie. Siedząc blisko kosza na rogu linii, możesz ustawić ostrość na odległość hiperfokalną i skupić się na akcji. Zakres głębi ostrości jest korzystny. Niestety wymaga to używania obiektywów o świetle 1,4 lub 1,8 . Biegający niepotrzebnie sędzia może czasami zasłaniać plan jeżeli usiadziesz ze złej strony. Jeżeli fotografujesz wzdłuż linii bocznej i znajdziesz idealne miejsce obok krzeseł dla zmieniających się graczy to możesz używać śledzącego autofokusa. W tym miejscu często zasłania widok nerwowy trener ale też masz doskonały widok na obie strony. Możesz zrobić trochę ujęć graczy podających, driblingujących. Nie wykonuj zdjęć z góry, nastąpi spłaszczenie perpektywy i stracisz całą dynamikę ujęcia. Te ujęcia są zarezerwowane dla TV. Fotografując koszykówkę spotkasz się prawdopodobnie z różną sytuacją oświetleniową i będziesz musiał używać swojego światła i pracować na wolnej migawce. Nowoczesne lampy błyskowe dają prawie zawsze doskonałe efekty.
Czasy rzędu jednej setnej są często krytyczne ze względu na rozmycie obrazu. Czasami może dać to pożądany efekt. Natomiast używanie wysokoczułych filmów ma swoje ograniczenia ze względu na pojawiające się ziarno. Kiedy zawodnik biegnie i skacze do rzutu, zazwyczaj zatrzyma się w najwyższym punkcie skoku. To jest szczyt akcji i zdjęcie powinno być zrobione właśnie wtedy. Kiedy zrobisz trochę takich ujęć skup się na fotografowaniu emocji, upadków, bloków i innych akcji które mogą nie zdarzać się zbyt często. Zdjęcia zdenerwowanego trenera też są pożądane. Generalną zasadą jest byś złapał piłkę w kadrze a resztą się nie przejmował. Jeżeli chodzi o sprzęt to model jest właściwie bez znaczenia byle był profesjonalego przeznaczenia. Wystarczą ci obiektywy z zakresu ogniskowej 35-135 mm. Idealne jest 80mm ze światłem 1,4. Pozwolą ci na kontrolowanie akcji w bezpośrednim sąsiedztwie. Jeżeli chcesz robić zdjęcia przeciwległego kosza to powinieneś uzbroić się w drugie body ze szkłem do 300 mm. Dobrą zasadą jest wykonanie przynajmniej tylu zdjęć ile padło koszy dla zwycięzcy. Na pewno wtedy znajdziesz kilka doskonałych ujęć.